Perfect Worlds : Utopian Fiction in China and the West

Fokkema, Douwe

doi:10.5117/9789089643506

Download

PDF Viewer

Author(s)

Fokkema, Douwe

Language

English

Show full item record

Abstract

Perfect Worlds offers an extensive historical analysis of utopian narratives in the Chinese and Euro-American traditions. This comparative study discusses finally the rise of dystopian writing – a negative expression of the utopian impulse – in Europe and America (Zamyatin, Huxley, Orwell, Bradbury, Atwood) as well as in China (Lao She, Wang Shuo, and others). The author observes that the utopian imagination thrives in a context of secularization. It appears that in the twentieth century the distinction between utopia and dystopia is blurred as a result of the increasing autonomy of the reader. Fokkema argues that in modern times utopianism in China and in the West has developed in opposite directions, each appropriating attitudes from the other culture which originally were considered alien.

Perfect Worlds biedt een uitgebreide historische analyse van utopische verhalen in de Chinese en Euro-Amerikaanse traditie. Verschillende hoofdstukken gaan onder meer in op de kritiek van Thomas More op Plato, de Europese oriëntalistische speurtocht naar utopieën in China, Dostoevsky’s reactie op Chernyshevsky’s What Is to Be Done, Wells’s Modern Utopia en zijn interview met Stalin, Chinese schrijvers die hun Confucianistische utopie construeren, en sporen van het Daoisme in het gedachtengoed van Mao Zedong en zijn politiek van de Grote Sprong Voorwaarts en de Culturele Revolutie. Deze vergelijkende studie bespreekt tenslotte de opkomst van dystopische fictie – een negatieve representatie van de utopische impuls – in Europa en Amerika (Zamyatin, Huxley, Orwell, Bradbury, Atwood) alsook in China (Lao She, Wang Shuo en anderen). De auteur constateert dat de utopische verbeelding tot bloei komt in een context van secularisering. In de twintigste eeuw heeft de toenemende autonomie van de lezer tot gevolg dat het onderscheid tussen eutopie en dystopie vervaagt. Tenslotte betoogt Fokkema dat in de moderne tijd de utopie in China en in het Westen een tegengestelde ontwikkeling heeft doorgemaakt, waarbij elk van de twee culturen zich elementen van de andere cultuur heeft eigen gemaakt die oorspronkelijk als vreemd werden beschouwd.