Toen Roland Barthes en Michel Foucault in de jaren zestig van de twintigste eeuw de aanval openden op het idee van de auteur als begin van alle literatuurstudie, leek de auteur voorgoed te zullen verdwijnen als object binnen de letterkundige disciplines en de literatuurwetenschap. Niets is minder waar gebleken. De ontmanteling van het traditionele auteursconcept maakte weliswaar een einde aan de status van de auteur als almachtig subject, tegelijkertijd opende zij wijde perspectieven voor een herijking van het begrip. Sinds de jaren tachtig en negentig hebben rondom de figuur van de auteur verscheidene vruchtbare benaderingen uit even zovele onderzoeksgebieden ingang gevonden. Zonder ooit helemaal verdwenen te zijn, is de auteur met andere woorden opnieuw in het brandpunt van de aandacht gekomen. Deze meertalige aflevering van het Cahier voor Literatuurwetenschap wil een overzicht bieden van hedendaags onderzoek naar auteurschap. Het accent ligt daarbij op benaderingen die, in het spoor van de discoursanalyse van Ruth Amossy en Dominique Maingueneau, het ethos van de auteur centraal stellen, maar ook andere invalshoeken komen aan bod.